دقيق را گوشزد مىنمايد ، آن جا كه درخطبهء قاصعه در اين باره به صراحت مىفرمايد : وَلَقَدْ قَرَنَ اللَّهُ بِهِ صلى الله عليه و آله مِنْ لَدُنْ أنْ كانَ فَطيماً أعْظَمَ مَلَكٍ مِنْ مَلائِكَتِهِ يَسْلُكُ بِهِ طَريقَ الْمَكارِمِ ومَحاسِنَ أخْلاقِ الْعالَمِ لَيْلَهُ ونَهارَهُ . از وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله را از شير گرفتند خداوند بزرگترين فرشته از فرشتگانش را مأمور وى نمود تا شبانه روز او را در مسير كرامت و محاسن اخلاق جهان سوق دهد . نور محمد صلى الله عليه و آله جهل را تاريكىاى است كه جز روشنايى علم آن را نمىزدايد و رذيلت را سياهى است كه جز رونق و روشنى فضيلت آن را محو نمىكند و شكّ و بدگمانى را ابرهاو ظلمت‌هايى است كه جز اشعّهء حقيقت و انوار يقين آنها را از ميان برنمى دارد و ستمگرى و تجاوز را حُجُب و پرده‌هايى است كه جز تشعشعات عدل آنها را نمىسوزاند و فراموش كردن خدا و در نتيجهء آن فراموش كردن خود و نفع و ضرر و صلاح و فساد خود را شب تيره و تار و درازى است كه جز سپيده دم ، ايمان آن را نمىشكافد و پرده‌هاى سياهش را جز روز روشن و شعاع دامنه دار و گستردهء آن پاره پاره نمىكند . محمّد صلى الله عليه و آله نيز آن چنان نورى بود كه شعاعش بر اقطار جهان بشريّت ، چون خورشيد در وسط آسمان تابيدن گرفت و اخگرهايى از اين نور با دل‌ها عجين شد و به سرعت به عقول راه يافت و در انديشه‌ها نفوذ كرد ، تا افراد با ايمان را از تاريكىهاى حيرت و گمراهى و حماقت و سبك مغزى و تخبّط رهايى بخشد . اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا